Oke dit is heel gevaarlijk want ik heb het nog niet gelezen, maar toch doe ik een poging

Misschien kan Primo mee, want hier heeft een seminarist vast wel iets over gehad

* De doop staat op p35 onderaan beschreven als 'iemand bekeert zich eens en voorgoed tot een geheel ander leven. Er is een vurige oproep aan verbonden om op een nieuwe wijze te gaan denken en handelen'...Dan vraag ik me af waarom niet iedereen zich pas als volwassene moet laten dopen..zo'n keuze en bewust handelen kun je toch niet als baby maken?
Dat bekeren is afhankelijk van het geloof binnen iemand: als je niet in God gelooft, kun je ook niet voor Hem kiezen. Het geloof is al binnen een kindje, ook is hij heel erg jong. Hij kan het niet uitspreken, nee, maar het is er wel (denk aan reproductive organs in een baby meisje - je ziet ze niet, zo doen (voorlopig) helemaal niks, en toch zijn ze er en zullen groeien met dat kind zelf), en daarom kan 'ie gedoopt worden.
*Johannes de doper stond op als nieuwe profeet (blz 36) en heel Jeruzalem liep naar hem uit. In het stuk hiervoor staat wel dat dit alles zich afspeelt in een overwegend Heidense tijd. Mensen zijn het geloof in God eigenlijk kwijt. Ik kan me voorstellen dat dan juist niet iedereen uitloopt voor zo iemand. Ja misschien omdat hte een rariteit is. Vergelijk het me de huidige tijd waarin ook veel mensen van God afgekeerd zijn. Als er nu iemand opstaat als 'nieuwe profeet' zullen toch ook veel mensen hun twijfels erbij hebben?
Mensen zijn per definitie gemaakt om te geloven. De schepping wil z'n schepper leren kennen, ook omdat hij zich dan beter begrijpt. Dus al lijkt men zich van God af te keren, zoekt ie Hem toch. Denk aan de populariteit van dingen zoals "New Age spirituality", reiki enz. Maar ook aan culten (in de populaire, niet de kerkelijke, betekenis van het woord), en individuele mensen die bewegingen, kerk gemeenschappen enzo stichten. Hun charisma trekt mensen aan (geen wonder). Ik vermoed dus dat sommigen de Doper gingen zien voor de "curiosity value" (als in "local freak show oddity") maar sommigen omdat hij echt charisma had.
*En als laatste een vraagje over iets wat ik niet zeker weet: Op bladzijde 37 staat dat Jezus voor Zijn doop Zijn zonden moest belijden en men zich afvroeg hoe hij dat dan moest doen. Wisten de mensen voor Zijn doop al dat Hij goddelijk en zonder zonden was?
Nee, denk ik niet. Wat Hij op dat moment heeft gezegd - zou best interessant zijn. Ik kan me niet voorstellen dat Hij zou liegen, dus misschien is Hij stil gebleven.
Dat is denk ik de "mysterie" van Jezus' doop. Hij hoeft het helemaal niet - dat zegt de Doper zelf. Toch liet Hij zich dopen - misschien om ons een voorbeeld te geven van het leven in en met God, misschien om het werk van de Doper te bevestigen als Gods werk, misschien om Zichzelf en God zelf te laten zien (denk aan wat er gebeurde toen Hij weer uit het water kwam).
Denk ook dat ondergaan in het water heel snel de dood kan betekenen: de doop is symbolisch van (en geeft ook werkelijk) nieuw leven. Nieuw leven uit de zonde, nl. Jezus' doop "prefigures" (waar is m'n woordenboek lol) Zijn dood aan het Kruis. Voor ons is nu de doop de "way in" tot een leven met God; wij hoeven niet aan het Kruis te hangen.