Mwah ik vrees dat ik toch met wat gemengde gevoelens erop terugkijk.
De locatie was trouwens wel mooi, maar miste toch de intieme sfeer van vorig jaar vond ik.
De inleiding van pastoor Verest (zoiets?) vond ik zelf best interessant. Maar volgens mij was het ook voor een groot gedeelte best pittig en lang. De tieners in onze groep haakten bijvoorbeeld volledig af. Daarna kwam in hun ogen weer een verhaal, wat het een lange zit maakte voor de jongsten onder ons.De inleiding (en preek overigens) van Mgr Punt vond ik fantastisch

Jammer dat het geluid bij the Fruits niet optimaal was. De zanger was achterin onverstaanbaar en aangezien wij achterin zaten was dat jammer Vond de sfeer tijdens de Fruits trouwens behoorlijk saai, waarom werd er zo verschrikkelijk stil gezeten? En ook jammer dat vele het als een pauze moment zagen, dat was niet echt tof richting de band vond ik . Maar ja, ik ben dan ook zwaaaar Fruits fan

De viering was mooi, ondanks dat ik niet alle liedkeuzes van het koor echt begreep. Veel onbekende nummers waardoor je met de jongeren niet echt "ff lekker" mee kon zingen. Was het misschien verstandiger geweest de "jongerenklassiekers" erin te verwerken? En van wat ik om mij heen hoorde was de liturgie niet helemaal correct, al heb ik me daar niet aan gestoord overigens

Ik miste in het programma toch de sprankeling en spettering van vorig jaar. Vond het vorig jaar dynamischer, meer muziek, minder stilzitten. Ook de sfeer vond ik matig vergeleken met vorig jaar.
Wat mij overigens ook opviel was dat er vrij veel volwassenen aanwezig waren. Niet dat dat erg is, maar dit wordt toch gepresenteerd als HET jongerenonderdeel van de SO en dat de volwassenen zich dan aansluiten bij de andere vieringen? Ik kreeg soms echt een beetje het gevoel dat ze (i.p.v apie kijken) jongeren kwamen kijken

Het tempo van de Stille Omgang zelf was vrij hoog vond ik. De mensen die slecht ter been waren hielden het amper bij. Plus vond ik het daarom moeilijk me te concentreren op gebed/God/rozenkrans e.d omdat ik zelf ook wat last van mn benen kreeg.
Ik heb van enkele mensen gehoord die moeilijk lopen dat ze enkele gedeeltes helemaal alleen hebben gelopen omdat ze de groep niet bij konden houden. Iemand vertelde mij dat hij het strategisch moest plannen, als de groep even stopte moest hij sprinten om weer aansluiting te vinden. Het is ongetwijfeld niet bewust gebeurd, maar ben hier erg van geschrokken.
Heb verder wel genoten hoor, SO blijft toch een geweldige ervaring! En volgend jaar ga ik ongetwijfeld gewoon weer
