Hoi luitjes,
Een herkenbare reactie van Martin Bril.
Ik heb van andere RK-en begrepen dat als zij als RK meelopen in een processie het mysterieuze, mystieke aspect van de processie hun weleens een soort van zwevend gevoel bezorgd. Ik kan dan ook heel goed begrijpen dat je zelfs als niet-RK toch onder de indruk raakt van het, in niet-RK ogen, wonderlijke schouwspel dat voorbij trekt.
De EO-jongerendagen worden dan wel goed bezocht, maar helaas zonderen zij zich op die dagen dan wel heel vaak overduidelijk af van de rest van Nederland, TV-uitzendingen etc ten spijt.. De bezoekers van die dagen zijn 'onder mekaar' met veelal eenzelfde overtuiging en geloof in hun waarheden, derhalve is het vaak een soort van zwelgen in eigen gelijk zonder dat er van buitenaf ook maar iets zinnigs over gezegd kan (én mag) worden.
Een processie als die in Amsterdam, Laren en/of Utrecht (om er maar een paar te noemen) wordt dan wel niet altijd door tienduizenden bijgewoond, maar de RK-en die meelopen treden wel naar buiten naar de rest van de mensen om hun heen. Dit naar buiten treden doen ze dan ook nog eens respectvol(ler) naar de buitenwereld. Natuurlijk zijn de deelnemers aan deze processies ook 'onder mekaar' maar zij zijn veel vaker makkelijker te benaderen (graag achteraf!) dan een gemiddelde EO-er die zo'n EO-jongerendag bezoekt.
Ik zou haast zeggen dat het RK-eigen is om te debatteren over eigen gelijk en het gelijk van de ander en ook het inzicht willen krijgen in wat de ander nu eigenlijk zoal beweegt is niet RK-vreemd... al dan niet bedoeld om de ander om te krijgen voor het RK-geloof..
, maar da's een ander verhaal..
Mvg,
Minollie
