Nadat ik op woensdag voor Pasen huispaaskaarsen had gehaald in Heede, op Goede Vrijdag samen met een dominee de Lijdens- en Verrijzenisverhalen van Onze Heer mocht voorlezen in een viering in het verpleeghuis en vervolgens tijdens de Paaswake lectrice mocht zijn in m'n eigen parochiekerk
ben ik op Paaszondag 's ochtends naar een Tridentijnse Mis getogen en ben ik tegen de avond nog naar Heede geweest om wijwater te halen. Ik wilde naar de TR, ter ere van mijn pa z.g., die van die Mis zeer hield en omdat iemand die ik via internet heb leren kennen daar ook naar toe zou gaan. Het was een allerhartelijkste ontmoeting!
Maar:
na de Heilige Mis was het gezellig koffiedrinken geblazen en de pater schoof naast mij aan tafel.
We maakten kennis en ik vertelde hem dat ik in m'n eigen parochiekerk naar de kerk ga.
Reactie direct en fel: " Kun je twéé heren dienen?" Mijn reactie: "neen, dat kan niemand!"
Omdat ik dit type reacties van jongsafaan ken, me lang zwijgend heb geschikt, maar hier geen zin meer in heb, omdat het
mij weinig verder helpt in mijn leven en geloof, heb ik de pater uiteindelijk netjes gevraagd "of hij
altijd" de Tridentijnse Mis heeft opgedragen. Het antwoord was "neen" en "het gedram" stopte direct.
Zelf geloof ik er niets van dat alleen de Tridentijnse Mis " geldig" zou zijn en de Nieuwe Mis "alleen maar" brood en wijn zou geven en geen Werkelijke Tegenwoordigheid van Onze Heer, ook al ken ik sinds lange tijd het verhaal dat bij de samenstelling daarvan indertijd protestanten hebben meegedacht. Na alle wederwaardigheden en moeilijkheden van de afgelopen jaren ga ik - jullie weten het - weer met alle vreugde naar Heede en ben ik vooral met alle plezier en inzet lectrice in mijn eigen kerk. Met name dat laatste was eindelijk thuiskomen, na het vele zwerven en nergens thuis en echt welkom te zijn.
En dan ga ik weer eens naar een Tridentijnse Mis en krijg je direct weer dergelijke " in de hoek zet" opmerkingen.
Kennen jullie dit ook? Hoe denken jullie daarover en - vooral - hoe gaan jullie er mee om?
Ik heb nu n.l. de neiging om nóóit meer naar een TR te willen.....
