Ik merk de laatste jaren een duidelijke tendens waarin religie in het algemeen meer en meer in het verdomhoekje wordt geduwd. En dit terwijl religie juist bedoeld is om mensen uit het 'verdomhoekje' te houden maar dit terzijde.
De scheiding van Kerk en Staat komt steeds vaker onder druk te staan maar dan vanaf de zijde van 'de Staat' door politici die zich bij herhaling bemoeien met interne geloofsaangelegenheden.
Als mikpunt lijkt de islam hierbij van de eerste plaats verdrongen te zijn door het katholicisme vanwege de 'hostierel' en het misbruikschandaal maar ook de orthodoxe protestant moet het ontgelden. Zie hiervoor de recente uitspraak van de Hoge Raad ten aanzien van het toelaten van vrouwen tot het passief kiesrecht door de SGP.
Ik ga nu even op de Wouter Bos tour met de vraag: kunnen jullie
drie katholieke politici noemen die het bij de 'hostierel' opnamen voor de vrijheid van de Katholieke Kerk om hun regels toe te passen?
Nee?
Kunnen jullie dan misschien
twee van deze politici opnoemen?
Ook niet?
Nou
eentje dan...?

Nee ik ook niet. De katholieke CDA-er Pieter van Geel was het bij deze kwestie van harte eens met D66-leider Pechthold die pastoor Buyens op één lijn stelde met een 'achterlijke imaam'. Ik zou niet eens drie katholieke CDA-ers kunnen opnoemen vrees ik laat staat drie praktiserende katholieke CDA-politici.
Als geen andere partij onderschrijft de SGP de Heidelbergse Catechismus waarin de aanbidding van de H. Hostie als 'vervloekte afgoderij' wordt beschouwd.
Maar notabene is het juist diezelfde SGP die bij de 'hostierel' als
enige partij actie ondernam door kamervragen te stellen omtrent het verstoren van de eucharistieviering door homo's en hun sympathisanten in de St. Jan.
Ik weet zeker dat een SGP bij de vraag wel of geen regeringsdeelname de grens daar zou trekken waar de beschermwaardigheid van het menselijk leven vanaf de conceptie tot de natuurlijke dood in het geding zou zijn. VA merkte al terecht op dat hiervan bij het meest christelijke kabinet in de afgelopen decennia bitter weinig terecht is gekomen.
Bovendien, als het op de waarden en normen van fatsoen bij het politieke debat in de Tweede Kamer aankomt, dan is er geen partij te noemen die dit hoger in het vaandel heeft staan dan de SGP. Zie hiervoor het recente crisisdebat waarbij Agnes Kant er direct met gestrekt been inging en waarin Rita Verdonk nauwelijks het niveau van een viswijf ontsteeg, maar waarbij Bas van der Vlies (ook weer als enige) het bijzonder lage niveau van dit debat onder de aandacht bracht.
Ziezo, nu weten jullie meteen welk vakje ik rood ga kleuren...
