next »

[Vox Clamantis]

Inderdaad Marq. Dat zijn elementen die de Liturgie profaneren en moeten dus geschuwd worden. De Goddelijke Eredienst is het Heilige der heiligen en moet dus ook een sfeer van verhevenheid boven het wereldse uitademen. Het is niet prins carnaval die het eeuwig Offer opdraagt, maar Christus, de hoogverheven Pontifex. De Priester die de Mis opdraagt moet dus ook door middel van de heilige gewaden uitstralen dat hij de alter christus is, en geen clown om het volk te entertainen.

Er bestaat een valse nederigheid die het huis van God wil afbreken in de naam van 'eenvoud'. Ware nederigheid houdt echter in dat men voor de Heer alleen het beste van het beste wil, aangezien Hij ons ook het Heilige der heiligen geeft. Ook wil eenvoud niet zeggen dat je alles maar lelijk en banaal moet maken.

[Noorman]

Ben het 100% eens met wat VC hierboven zegt. En aansluitend op zijn slotopmerking zou ik willen zeggen: wie bijvoorbeeld weleens een H. Mis heeft meegevierd met Antoine Bodár als celebrant, weet wel beter, en dat geldt nog sterker voor wie (zoals ondergetekende) het voorrecht heeft gehad om bij hem te mogen dienen. (Overigens beschouw ik iedere H. Mis die ik mag dienen als een voorrecht.)

[Marq]

Om even verder te gaan over de 'valse nederigheid' die VC noemt: daar schuilt ook een gevaar in, namelijk dat men onder het mom van eenvoud 2000 jaar aan Traditie teniet wil doen. Dan zeg je feitelijk dat God's verlossingswerk omstreeks de eerste eeuw klaar was, en dat we sindsdien maar een beetje aanmodderen.

Inderdaad, de apostelen droegen geen kazuifels zoals we die nu kennen. Maar onze liturgische kledingsgeschiedenis is een onderdeel van de ontwikkeling die de Kerk heeft doorgemaakt sinds de Verrijzenis. Die geschiedenis is geïnspireerd en geleid door de Heilige Geest die, iedere generatie opnieuw, mensen tot geloof en God brengt. Negeren we dat in welke vorm dan ook (door bijvoorbeeld zelfgeknutselde liturgietjes te maken of oranje kazuifels aan te trekken), dan negeren we de heilsgeschiedenis.

De erkenning van de rol van de Heilige Geest in de heilsgeschiedenis is een erkenning van God en daarmee in zichzelf al een eerbetoon aan Hem. Dat kunnen we simpelweg niet negeren, hoe leuk een voetbalfeestje ook kan zijn.

[Primo]

Ik vind de stap van de kleuren van de kazuifels naar het erkennen van de heilsgeschiedenis wel heel erg groot.