Gespot
hier, maar mijn exemplaar heb ik achter in de Jozef gekocht.
Van pag. 77, uit hoofdstuk 6., "Gebakken in stilte"
Tijdens de eucharistie krijgt het borrd die speciale betekenis doordat de gelovigen in het delen ervan de verbindeing met God beleven. Heel even raken God en mens elkaar aan, is Gods aanwezigheid voelbaar. Tot aan het Tweede Vaticaans Concilie werd die aanwezigheid heel letterlijk opgevat. Volgens de officiële kerkelijke leer verandert het brood in het lichaam van Christus, al blijft het eruitzien als brood. Vandaar het gebruik om niet op de hostie te kauwen, want dan zou je je tanden in Jezus zetten. De wijn wordt volgens de kerkleer tot het bloed van Christus, al is het gewoon witte wijn, zoals veel miswijn.
Sinds dat concilie is er ruimte om die aanwezigheid van Christus in brood en wijn ook anders op te vatten dan zo heel letterlijk. De eucharistie is minder magisch geworden, er is meer nadruk gekomen op het gezamelijke vieren van de maaltijd die God en gelovigen samen delen. Met het gewijde brood voedt God de mens, maar voeden de gelovigen ook elkaar, is sindsdien de onderliggende gedachte. Niet voor niets heet het delen van brood en wijn ook 'communie', een woord dat verbondenheid uitdrukt en uitwisseling.
Daarmee zijn katholieken in de beleving van de eucharistie wat opgeschoven in protestantse richting. Binnen de Reformatie wordt het delen van brood en wijn gezien als symbolen van de aanwezigheid van God. De verschillende uitleg van de maltijd des Heren was in de zestiende eeuw een van de redenen voor katholieken om zich los te maken van deze kerk en nieuwe, protestantse kerken te stichten.
Allereerst: ik lees dit waarschijnlijk verkeerd omdat ik Nederlands als tweede taal spreek. En excuses voor m'n slechte uittypen.
Having said that....
1. De leer van de Kerk verandert nooit, zelfs niet door een Concilie. De Eucharistie is sinds het Laatste Avondmaal altijd letterlijk geweest, is altijd letterlijk en zal ook altijd letterlijk zijn (tenminste tot de Parousia). Nadruk als je het maar wilt, maar zo blijft het.
2. Als ik me m'n catechese goed herinner wordt Christus z'n aanwezigheid, tijdens de Mis,
ook gezien in het volk (al dat een congregatie niet strikt noodzakelijk is voor een Mis), oa. De flexibiliteit waar mevr. Slingerland het over heeft - dat de interpretatie van 'Christus aanwezig in brood en wijn' bestaat niet. Christus is er in wat ooit brood en wijn geweest is. Klaar.
3. De "onderliggende gedachte" - bij je algemene parochiaan, neem ik aan - mag zijn wat hij wil. Het verandert het feit niet dat de Mis in de eerste plaats iets tussen God en het volk is. Niet onder de mensen, want dan sluit je God buiten (mensen zijn er goed in, toch?). Dat de nadruk op die "onderliggende gedachte" is gekomen is Foud. imho.
4. mbt de laatste alinea...probeert mevr. Slingerland nou een boek te schrijven dat heet: Word toch katholiek, of Word toch iets maar uiteindelijk kom je als protestant uit?
